Kaderimiz aslında doğduğumuz evlerde yazılır. Önce o evler, sonra da içine girmeye çalıştığımız toplum yaralar bizi. O yaralarla büyür, sonunda o yaraların bizi götürdüğü yere gideriz.
İşte çocukken alınan o kalp yaraları kimimizi abat eder,kimimizi de berbat.
Marifet, kaderimiz güzel olmasa da, hayatın bize kapattığı kapılara yeni bir anahtar uydurabilmekte...
Biz kadınlar bizim ülkemizde çoğu zaman hiç özgür olamadan, kendi kararlarımızı kendimiz alamadan yaşayıp gidiyoruz. Çocukluğumuz ve gençliğimiz ailemizin kurallarına uyarak geçiyor.