Hayatta yaşanılan her acı insana olgunluk katar fikri kimden çıktıysa ona geri girsin. Herkes yaşadığı acılar yüzünden olgunluk olarak isimlendirilen gereksiz ağır abi havalarına bürünmek zorunda değil (öyle olanlara sözüm yok yaşanmışlıklar herkese farklı tesir eder. Sözüm herkesin öyle olmasını savunanlara. ) bazı insanlar her şeye rağmen neşeli ve hareketlidir, hiçbir zaman içindeki o hevesli uçuk çocuğu acılarla büyütmek zorunda değil. Ama ne yazık ki öyle olunca insanlar tarafından hayat acemisi olarak görülüyor.
Kimse kimsenin hayatını yaşamadıkça onun ne hissettiğini anlayamaz.