Ümmü Ma’bed, Sevgili Peygamberimizi
şöyle anlatiyor:
"O, tertemiz görünümlü ve latifti; yüzü ay-
dinlikti. Vücut yapisi güzeldi. Kendisini kusurlu
gösterecek kadar ne şişman ne de zayifti. Güzel
ve ahenkli bir görünüme sahipti. Gözlerinin siyahi ve beyazi belirgindi. Kirpikleri uzundu. Tok sesliydi. Gözleri iri ve sürmeliydi. Kaşları ince
ve uzundu, bitişikti. Saçlari simsiyahtı. Uzun boyunluydu. Gür sakallıydı. Sustuğunda vakur duruyordu. Konuştuğunda ise dikilirdi, böylece bir
asalet ortaya çıkardi. Tane tane konusurdu. Konuşması o kadar tatlıydı ki kelimeler ağzından
inciler gibi dökülüyordu. Konusmasi net ve açıktı, ne uzatir ne de kisa keserdi. Uzaktan bakildiginda insanlarin en güzeli ve en sevimlisiydi; yakından bakıldığında da tatlı ve hoş bir görünümü vardi. Orta boyluydu; göze batacak rahatsız edecek kadar uzun ve kısa değildi.öyle ki iki dalın arasındaki dal gibiydi”