Akşam karanlığı çökerken havalanır kuşlar ,
Büyükçe bir kuş aralarına katılmak ister .
Ceylanların canların Ülker yıldızlarının olduğu noktada artık kalamaz .
Direnmiştir sinmez , uçmayı bırakmaz .
Fazlasıyla yorgundur bu sefer.
Göğe bakar karanlık çökmeye çalışır.
Hâli hazırda bekleyenler ellerini göğe sığdıramaz.
Ilık ılık esen o rüzgarda göç vakti gelmiştir.
İyi bir uçuşa geçmiştir her zaman, yırtıcı kuşlarla savaşmıştır.
Kalelerde bırakılmıştır ama uçmayı her seferinde yapmıştır.
Masalsı dünyalara göğün en derininden bakar .
Nefesi kesildiğinde bile Ceylan acı acı ağlasa da o zaman zaman gülümsemesi ile eşlik eder.
Ordulara karışır .
Öyküleri ile birlikte fermanı yazılmasa da canı alınmıştır.
Nedir ki bu uçma işinin Sırrı ama bilir Susmayan Önder .
Parlak yıldızlarla yan yana bakacaktır gece ,
Resimler gülüşünü saklar .
Susamıştır doyurmuştur herkesi
Şimdi söz verilir .
Umutla
Ümitle
Ve
Yüreğimiz elimizde Önder kuşa ,
Zaten zaman dediğin şey :
Yüreğimizi elimizde tutarak yaşatıyor bizi.