Seni bulmak için seferdeyim,
Ben de ismin,
Çalmışlar bedeninden kalbini,
Anlatmıyor bu seni,
Ve bu sen değilsin,
Gel barış ruhunla,
Gerçekte sen kimsin?
“Ne oldu bana? Kendimi nasıl kurtardım tiksintiden? Kim gençleştirdi gözlerimi? Artık kuyunun başında ayaktakımının oturmadığı yüksekliklere nasıl uçabildim?”
Ey yalnız insan, sen, kendine uzanan yolda ilerlemektesin! Ve yolun, senin ve yedi şeytanının yanından geçip gitmekte!
Bir sapkın olacaksın kendin için, cadı, kâhin, deli, kuşkucu, uğursuz ve kötülülüğün kendisi olacaksın.
Yakmak istemelisin kendini kendi ateşinde: çünkü önce kül olmadan nasıl yenileyebilirsin ki kendini?
“Bir gün gelecek, yüceliğini görmeyeceksin artık ve aşağı yanlarına çok yaklaşacaksın; kendi yüceliğin bir hayalet gibi korkutacak seni. Gün gelecek, haykıracaksın: “Her şey yanlış!””