Melisa kanğ
@Melyssia
Sevginin ve iyiliğin yumuşak seslerinin duyulmadığı bu çağda öfke ve benzeri duygular hemen karşılık buluyor.
Aşk müthiş bir ağrı kesiciydi, insanın ağzını, boğazını , midesini kilitliyordu. Lokma geçmesine izin vermiyordu.
Geçmiş tuhaftı. İnsanı hem hayata bağlayan hem her an kopup gitmeye hazır, en zaaflı, en zor , en zayıf parçaydı .
Sevginin parayla ölçülmediği ama çekinmeden harcanan paranın da sevginin varlığına kanıt olduğu zamanlarda yaşıyorduk .
İnsan suyu bilmeyen balık gibiydi ,bilmesi için sudan çıkması gerekiyordu. Hayat mecbur bırakmadıkça insan hayatı boyunca hayatını sorgulamayordu, sorgulamak için bir sebep gerekiyordu. Hayat pek çok kişiye bu sebebi veriyordu aslında; tesadüf sandığımız karşılaşmalar, kaderin oyunu sandığımız olaylar hayatın “gör” deme biçimiydi.