Kalp, sadece kan pompalayan bir kas değil ;eski mısırlılar haklıydı ; o, ruhun bir parçası, korkunun ilk başladığı yer. Kötü bir şey olacağı hissi düşünceden önce geliyor . Beyin korkuyu kelimelere dökmeden kalp çoktan etkilenmeye başlamış .
Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi ;seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa, o kalabalığın içinde bir güçsüzleşme mahkum ediyordu.
Oysa o tekti. Diğer insanlardan daha iyi, daha kötü, daha çirkin, daha güzel, başarılı ya da başarısız her şey olabilirdi; ama ne olursa olsun farklıydı, benzersizdi.
Bazı insanlar kendilerini kabul ettirmek, sevdirmek için çok çaba gösterir ; bazılarındaysa hiç böyle bir niyet yoktur, olduğu gibi yaşar ve sen yavaş yavaş ondaki kaliteyi keşfettiğin zaman hayranlığın artar.