Çok üzgünken konuşamam ben, kalbim kaldıramayacağım kadar kırgınsa da konuşamam.İçim susar, düşlerim susar,renklerim susar.Bazen kabullenmek öfkelenmekten daha zordur bilirsiniz.Kendi kabuğuna, kendi evine çekilir insan. Acziyetini arar aynasında, bulur da.. Yüzleşir. Bekler, bekler, bekler.. Yüzü kendine gülümseyene dek.