Kişi annesini her zaman kaderi gibi görür.Sadece hisler değil bizzat fonksiyonelliğin kendisi de anne- çocuk ilişkisi sırasında ortaya çıkan reaksiyonlar ve değerler üzerinden şekillenir.Bedenimiz ile ilgili düşüncelerimiz, özgüvenimiz Dünya ile ilişkimizde takındığımız subjektif bakış açısı temel korkularımız ve suçluluk duygularımız aşkı ve yakınlığa nasıl baktığımız sıcaklığı ve soğuğu ölçen psikolojik termometremiz hastayken neler hissettiğimiz tavırlarımız zevkimiz yaşama ve yeme içmemiz ve hatta ses tonunuz dahi annemizin izlerini taşır.