Meral Candar
@Meralcandar
Kitap okur..
Şu anda okuduğu kitap
Hayvanlaşan İnsanDuygu ve Düşünce
Zola 1890'da yazdı ama 2026'da da tokat gibi.
"Hayvanlaşan İnsanlar" medeniyet masalını yırtıp atıyor. Makinist Jacques dürüst, çalışkan, sessiz... Ta ki kan görünceye kadar. Zola diyor ki: Teknoloji ilerledi, tren yaptık, şehir kurduk. Ama içimizdeki mağara adamını öldüremedik. Sadece üstünü kapattık.
Kitabın kalbi şu: Kontrol sandığımız şey bir yanılsama. Jacques trenin dümeninde ama kendi öfkesinin dümeninde değil. Dededen kalma öfke, atadan gelen karanlık. Hız arttıkça o da artıyor.
En ürpertici yer? Severine'le vagonda susmaları. Cinayetten sonra konuşmuyorlar. Sadece rayların "takır takır" sesi. O sessizlikte hepimiz varız. Gece 3'te "ya ben de yaparsam?" diye sorduğun an işte.
Son sahne: Raydan çıkan tren. Zola'nın final tokadı. Suçlu sadece Jacques değil. Çürüyen sistem, çürüyen insan. 150 yıl geçti, değişen ne?
Kitap bittiğinde aynaya bakıyorsun. Trafikte küfür edince, kıskançlıkta gözün dönünce... Meğer hepimizde o "bête" varmış. Farkımız sadece kafese koyup koymamız.
Zola sormuyor, fısıldıyor: Sen medeni misin, yoksa iyi saklıyor musun?
Sen okudun mu? Hangi sahne seni çarptı?