Taştan fışkıran bir pınar ol,
suyu tutan bir kuyu olma.
Sayfa 203
Gözlerini açtığında Veronika, "Burası cennet olmalı," diye düşünmedi. Cennette odaları floresan ışıkla aydınlatmazlardı kesinlikle ve de anında başlayan sancı tipik bir dünya sancısıydı. Ah, bu dünyanın acıları hiçbir şeye benzemez, hemen anlaşılır.
Sayfa 23