Merdînî

Ordusuz komutan zafer alır mı Önderli yolcular yolda kalır mı Dört ayrı ülkede dilin var senin Dili olan dilsiz dilsiz ölür mü

Reklam

Merdînî

Bir havar yükseldi zindandan kırlara Dört ateşten dört kıvılcım düştü dağlara Dağlar tutuşup indi bağiara Dört aynı ses yükseldi her ateşten Söndürmeyin ateşi Üfleyin korlara - üfleyin korlara

Üç kibriti yüreklerinde dörtleyenler Açlığın ve yoksulluğun kötülüğünü gördüler Ama hiçbir şeyin Boyun eğmekten daha kötü olmadığını Ve boyun eğenlerin Yarınlara kalmadığını bildiler Her kötülüğün daha kötüsünü tartışıp Gözlerinde bütün korkuları sildiler Binlerce baskıdan ve küfürden sonra Newroz ateşi yakıp şiirler söylediler O günün adını milat koyup Üç kibrit öncesi Ve üç kibrit sonrası dediler

Takip Önerileri

Merdînî

Zindanda yürekler yine baskıda Eller bağlı - gövdeler askıda Üç kibritin ateşi sönsün istenir inançlar ihanete dönsün istenir Düşünceler zincire Sevgiler prangaya vurulsun istenir Yüreklerde çağlayan özgürlük suyu Bulana bulana durulsun istenir Üniformalı bir Dehak'ın şahsında Zalimin zulmü kurulsun istenir Baskılar yetmezse itirafta bulunmalara Yapılan itiraflar dinletilir tutsaklara işte biri - biri daha - biri daha Susardı bütün koğuşlar Dönerdi bir anda sessiz mezari ıkiara Ve çığlık çığlığa o sessizlik Binlerce öfkeyi Binlerce isyanı daldururdu bakışiara Üç kibriti dörtlemek derdi bir ses Dört kibriti beşiemek Ve ölümü isyan ateşleriyle düşlemek

Merdînî

Üç kibriti bayrak diye devralan Ki dağları delip dostlarına yol kılan Haykırdı ölüm haberini önde gidenin Özgürlüğü zindan karanlığında güneşleyenin Ey bu kavgaya gönül verenler Ser yerine sır verenler Serden geçip de sır vermeyenler Bu zindan karanlığı yırtılsın diye Bu ihanet duvarları yıkılsın diye Newroz gecesi bir önder Ateşi bedeniyle zindanlara taşımıştır Ölürken bile hücresinde Bizlere kıştan baharı muştulamıştır Ateşi saraylarda - kömürlerde değil Bir ışık uğruna yüreğinde yakmıştır