"Gidenler bizden hep bir parça götürürler. O parçanın yerinde de derin izler kalır. Herkesin bir yara izi vardır; insanlardan gizlemeye çalıştığı, saklamak için çok uğraştığı bir yara izi. Herkesin bir yara izi vardır, kimseye dokundurtmayacak kadar güzel olan. Baktıkça, nefes alabiliyor olmanın kıymetini anlamanı sağlayacak bir yara izi. Bu izlerle yaşamaya alışırsın. Bir sabah belki, gün doğarken baktığında dışarı, yaşamayı yeniden sevebilirsin. Ve bir gün elbet birileri o yara izlerine dokunur. Acında biraz olsun hafiflemeye başlar.”