Akıllar doğru kullanılmadığı için,işler gittikçe kötüye gidiyor,karanlığa gidiyor,oraların ne pusulası var,ne rehberi,ne kılavuzu var,ne doktoru.Yok derken,ümitsizlik yada hiç olmaz manasında değil,henüz yok manasında.
Hiçbir zaman ölçüyü aşma,hayatı tanı.Ölçüyü kitaptan okumadıysan bile,vicdanın diriyse sana söyler,kör etmediysen,sağır etmediysen,vicdanın,ölçüyü sana söyler.
Kişiyi fiile götüren,bilgisi değildir,ahlâkıdır.Bu şurdan anlaşılır ki,bilgi sahibi olup gereğini yapmayan vardır;ahlâk sahibi olup gereğini yapmayan yoktur.
Kişi;aklı,gönlü,duyguları,fikirleri yürütürken,ilk başta kendine çarpılıyor,hayatın kimyasına çarpılıyor ki,bu kazaların tamircisi de yoktur.Daha doğrusu,hakikatte vardır;ama henüz mevcudatta yoktur.