Sömürünün her türlüsü insanın ruhunu sakatlamakla, onu ölüme alıştırmakla başlar. Ve sürer ruhun zorla sakatlanışı gitgide artarak, kölenin sağduyusu deliliğe dönüşene dek.
Aslında insanlar akıldan yada hakikatten degil, sırf doğdukları için yaşarlar ve kalpleri, çarptığı müddetçe, çaresizliklerini işleyip parçalara böler, kendi de sabırla çalışmaktan cevherini yitirerek viran olur.