Bütün görünümler sabahlara özgü o rengin belirsizliği içinde hava ve hayalden oluşmuş bir gölge şeklinde durur; ama bir zaman gelirki birdenbire bir ihtişam çağlayanı dökülür, biraz önce sönük duran gökyüzü sanki bir yangınla dolar. Ufkun bir kenarından, güneşin bağrından ovaya bir ışık tufanı döker, gökyüzünün bu muhteşem yangını altında ova karışıklıktan sıyrılır, bütün ova taze bir hayatın canlılığıyla tutuşur...