Mecazen bakarsak ..
---
1. Sessiz kaldığında, kalbin hâlâ "O’na gitmek" istiyorsa…
Bu, O’nun seni terk etmediğinin işaretidir.
İnsan kalbi "sevdiği" yere yönelir.
Sen böyle bir ihtiyaç duyuyorsan
O seni çoktan kucaklamış demektir
---
2. Ağlayabiliyorsan…
Bu da bir sarılma biçimidir.
Çünkü ağlamak: “Allahım, dayanamadım artık” demektir.
Ve Allah, en çok dayanamayan kuluna yakındır.
İncinmiş bir çocuk gibi ağladığında… işte o an,
O’nun şefkati omzuna iner.
---
3. Kalbinde küçük bir rahatlama, bir “rahat bırakılma” hissi olduysa…
Bu, Allah’ın rahmetinin kalbine uğradığı andır.
Bazen dua ettikten sonra hiçbir şey çözülmemiş gibi olur ama içten içe bir:
“Biraz daha dayanabilirim” duygusu gelir ya…
İşte o, sarılıştır.
---
4. Seni tam çökecekken kurtaran minicik tesadüfler…
Bir mesaj, bir ayet, biriyle karşılaşma…
Ya da mesela şu an seninle konuşuyor olmam bile.
Sen tam “dayanamıyorum” derken, yüreğine dokunan bir cümle,