Ah, bana toprak ver, yıldızlı gökyüzünün altında geniş topraklar
Beni tel örgülerin ardına hapsetme
Atımı, sevdiğim vahşi kırlarda sürmeme izin ver
Beni tel örgülerin ardına hapsetme
Bırak kendim gibi olayım, akşam melteminde
Ve dinleyeyim kavakların mırıltısını
Beni sonsuza kadar sür istersen ama senden ricam
Beni tel örgülerin ardına hapsetme
Sayfa 96
Reklam
Hayatın herhangi bir alanında bir yere zincirlenmeyi reddediyorum. Spontanlık. Tekrar ediyorum: spontanlık, plansız, ana göre yaşamak ... Ben buyum işte! "
Sayfa 89
Yaşanmamışlık ne kadar çoksa ölüm korkusunun da o kadar şiddetli olduğuna defalarca şahit oldum.
Sayfa 76
Peki ya senin pişmanlıkların? Kendi adına pişmanlıkların nedir? Sen, umduğun hayatı mı yaşıyorsun?
Sayfa 75
"Bak, bu bir yelpaze meselesi.
Bazı insanlar doğuştan dışadönüktür, bazıları ise kendi halinde
kalmaktan hoşlanır. Ben o yelpazenin kendi halinde kısmına daha
yakınım demek ki. Yalnız olmayı seviyorum."
Sayfa 74
Reklam