Artık biliyorduk, sevgi Cemşit'in hakkıydı. Sevgi kıymetsiz, emeksiz yerde hırçınlaşıyor ve tıpkı bir piz gibi direkt kalbe saplanıyor, can yakıyordu. Oysa kıymet bilen ellerde, merhamet ve şefkat yeleği giymiş bir sevgi ne de güzeldi. İnsana kalp dolusu aşkın yanında huzur da bahşederdi.