Belki de bana: “Aldanmış olmak büyük bir derttir” diyeceksiniz; tam tersine, “Aldanmamış olmak pek büyük bir derttir” demelisiniz. İnsanların mutluluğunu nesnelerin kendinden ibaret görmek, çılgınlığı aşırıya vardırmaktır. Bizi sadece kanaatlerimiz mutlu eder.
İnsanın, ne ise onu olmaktan mutlu olması, sahip olduklarıyla yetinmesi, saadet değil midir? İşte bu çıkarı size benim aziz Özsaygım sağlar; herkesin, kendi çehresinden, zekasından, doğuşundan, mevkisinden, ahlakından, vatanından memnun olmasını sağlayan odur.
…
Doğanın uzak görüşlü özeninin hayran olunası etkisi!
Öyle ya, şiddetle seven, artık kendi içinde değil, sevdiğinin içinde yaşar; hem de bu sevgiliye bağlanmak için kendinden ne kadar uzaklaşırsa, mutluluğunun o oranda çoğaldığını hisseder.