“Bağında yangın çıkmamış, virâne olmamışsan âşığım deme.!
Seni yakanı da, sen yakmamışsan mâşuğum deme.!"
Hüzne bulanmış yüreğim, var mıyım yokmuyum, bî-çareyim.
Talan olmuş benim bağrım, bahçemde gül kalmamış,hengâmeyim.
Sıralıyorum önümde ben neyim ?
kimim ?
Sahi önemli mi kimliğim?
Alelade kapanmış perdenin açık kalan kısmından dışarıya ilişiyor gözüm.
Şöyle bir bak yüzüme, gördüğün yüz benim de , gördüğün öz senin özün...
usulca içime dönüyorum yine...
öylece bîçâre harâbe bıraktığım içime.
Sindiremiyorum bir türlü, ne büsbütün hüzne yakışıyorum, ne de neşeye.
..Açılan tek gülüsün sen bu bağın Vera..