...Sabahın on biri gibi birkaç kız arkadaş köydeki derenin kenarinda toplandılar. Dere kenarı o kadar güzeldi ki... Derenin bir ucundan orman başlıyordu. Söğütler, çam ağaçlarının yanında sönük kalıyordu. Kum değil de derenin kenarını kafamızdaki karmaşık düğümlerin boyutlarındaki çakıl taşları süslüyordu.
Tahta bir köprü yer alıyordu derenin üzerinde, geçmişle şimdiki zamana tanık olmuş yaşlı bir kimsenin ağaran saçı gibiydi gri tahtaları....