Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha önemli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve karamsarlık içinde kalırdım.
Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.