Bir vitrinin önünden geçtim, camda bana benzeyen birini gördüm, ama bu ben olamazdım, çünkü bu kişi sağlıklı görünüyordu. Durdum ve geri geldim, kendime baktım, gayet zinde bir kadın gördüm. Kendimi bu şekilde görmem mümkün müydü? Sen akıllı birisin, dedim ona, hiç de fena görünmüyorsun. Bu dünyada pekala yaşayabilirsin, değil mi? ‘….’
‘Her şeyden çok etkileniyor kalbiniz; bu yüzden de hep mutsuz insan oluyorsunuz. Eğer başkasının olan her şeyi insanın kalbine alması ve aynı güçte hissetmesi mümkün olsaydı, doğrusu insan bundan en mutsuz insan olurdu.’ -Dostoyevski-