İnsanın hayatta, imkânsız, anlamsız ve akıl almaz olanın gerçekte sıradan ve bir o kadar basit oldugunu kavradıgı anlar vardır. Birden bire hayatın mekanizmasını görürüz: Önemli saydıgımız figürler gömülüp gider, arka plandan başkaları, hakkında net bir sey bilmediklerimiz öne çıkar ve aniden, ortaya çıktıkları anda idrak ederiz ki biz onları bekliyormuşuz, onlar da tüm kaderleriyle bizi.