13. yüzyılın sonlarında, Avrupa’nın her tarafında üniversiteler ve tıp okulları boy vermeye başlarken, damıtılmış şarap da Latince tıp metinlerinde mucizevi bir ilaç, aqua vitae, “yaşam suyu” olarak alkışlanıyordu
Atina geleneğine göre ilk üç kadeh şarap adak olarak yere dökülürdü: biri tanrılara, biri ölmüş kahramanlara özellikle kişinin atalarına ve biri tanrıların krallığı Zeus’a
Ekmek ve biranın ücret ya da para olarak kullanılması, zenginlik ve refahla eş anlamlı olmaları demekti. Eski Mısırlılar ekmek ile birayı yaşamın zorunlu gereksinmeleri ile o kadar özdeşleştirmişlerdi ki ekmek ve bira ifadesi genel olarak besin anlamına geliyordu