Francesca oldum olası o her şeyden kuşku duyan , karamsar , dünyaya kapkara gözlüklerle bakan ve düşünmeden baştan reddeten insanlardan biri olmuştu. Böyle insanlar harika bir manzaranın ortasında göz tırmalayan bir detayı, güzel bir masa örtüsünün üzerindeki ufacık lekeyi görür ; sanki hayata bir tek bu amaçla gelmişler gibi en ufak bir pürüz bulmak için sürekli hayatı didik didik ederdi.
Yorucu bir günün sonunda bazen bir ninni gibi bu düşünceyle uykuya daldığı bile oluyordu. Belki tuhaf bir ninniydi bu, ancak önemli değildi. Sonuçta bu onun ninnisiydi, onun hayaliydi.