"1 Mart 2025'te Gazze'den bir görüntü tüm dünyaya ulaştı... Bir kez olsun yeniden bulunmuş bir huzur anıydı. Sonrasını anlatan bir görüntüydü. Sokağın ortasına kurulmuş yüzlerce metre uzunluğunda bir sofra. Yıkılmış binaların iki yanında, moloz yığınlarının ortasında, kırmızı bir örtü uzanıyor ve insanların, insana dönmüş insanların, masanın iki yanında ramazan yemeğini paylaştığı görülüyor. Nebil yok, Hafız da.."
"Görünmez olsalar da, yaşasalar da, ölmüş olsalar da, annenle baban hayatının her anında sen farkına varmasan da yanında olurlar. Bir gerçek, hayatın boyunca taşıyacağın bir pişmanlık gibi. Yokluklarından asla tam olarak toparlanamazsın. Her gün biraz daha onlarla ölürsün. Benimkilerse her zaman, yeniden ayağa kalkmam için güç aldığım bir kaynak oldular ve olmaya devam edecekler. Babam sessizlikti, annem ise sesti. Ve ben onları izliyor, dinliyor, aklıma kazıyordum.."