Çocuk gözünün mekanı genişletme yetisine sahip olduğuna inanıyorum.Boyun güllerin ve lalelerinki kadarken dünyaya yakından bakarsın, onun boyunda olursun,dünya da senin boyundadır.
Büyümek uzaklaştırır ve küçültür.
Solmanın özel bir hüznü ve güzelliği var, ama insanlarda, hatta hayvanlarda bile yaşlanmayla birlikte gelen o çaresizlik yok. Muhtemelen
bu yüzden ölen güllerin, zambakların, lalelerin, kelleşen şakayikların, buruşan gelin çiçeklerinin ve menekşelerin fotoğraflarını çekmeye devam ediyorum.Botanik,gerçekten ölmeden nasıl güzel ölündüğünü biliyor.
Çocukluk dikeydir.Yukarıya doğru büyürsün,boyun bahçedeki güllerinki kadardır...Yaşlılık yataydır...uzun süreli,belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır.
Bahçivan gittiğinde evin önündeki bahçeye ne olur...Kirazlar olgunlaşacak ve dökülecek, elmalar olgunlaşacak ve dökülecek...Otlar patikayı sarmaya başlayacak.Bahçe,bahçivanı olmadan da coşmaya devam edecek...