Tanrılara dolu bir çağda yaşıyoruz. Akaid kitaplarında şöyle bir cümle vardı: "Kişinin maksadı ne ise, mabûdu odur." Kendi öz kültürüne yabancılaşmış arkadaşlar için günümüz Türkçesini de verelim: Kişinin amacı ne ise, tanrısı odur. Yani? Yani insan, bazen amacını tanrılaştırmaktadır. Evet, düşünelim.
Modernizm bir işgal biçimidir: meşgul ederek işgal eder insanı. Düşünmesine fırsat bırakmaz. Kendine gelmesine izin vermez.
Çünkü modernizm, insanın düşünmesini istemez; sadece itaat etmesini ister.
Hayat devam ediyor. İyi insanlar üzülüyor. Uyanıklar köşeyi dönüyor. Temiz kalpliler saflıkla suçlanıyor Güneş doğuyor. Sabah oluyor. Akşam oluyor. Rüzgâr esiyor. Bir gün
geliyor, insan, ölüyor. Evet: işte bu dehsetli bir hakikattir! O halde mesele, dünyaya bir duruş göstermektir; dünyaya bir yaşam biçimi önermektir.