Kintsugi, kırılmış bir eşyayı altın tozu ile onararak tamir etme sanatıdır. Kırık bölümleri altınla daha da belirginleştirerek yarayı tekrar hatırlatmayı amaçlar çünkü yaralar değerlidir. Eşyanın tabiatında kırılma olduğunu, bunun o eşyayı daha değerli kılabileceğini çünkü orada yaşanmışlığın izlerinin bulunduğunu düşündürür. Nasıl ki eşyayı değerli kılan "yeni" olması değilse bireyi değerli kılan da "yarasız" olması değildir, yaşanmışlığıdır.
Günün sonunda her insanın yalnızlığa itildiği bir dünyada boşlukların huzursuzluğuyla kelepçelenmişken kelimelerin yeterince açıklamadığı yalnızlıkla nasıl yüzleşebilirdik?