Tüm acı geçmişin gözler önüne serilmesinin durmayışını nasıl açıklayabilirim size? Kuruyan gözyaşlarımın yerini yeni bir gözyaşının alışını, kafamın içindeki beni bunalıma sürükleyen seslere dur diyecek kadar bile gücümün olmayışını, nefes almak için çıktığım camda ansızın gelen iç titreyişinin sebebini nasıl tam anlamıyla açıklayabilirim?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“İyi ki orada değilim sevgili dostum, bu insan kalbi ne acayip ve anlaşılmaz bir şeymiş meğer. Seni böylesine severken, yanındayken, aldığın nefesi hissederken… Şimdi ayrıldığıma nasıl da seviniyorum. Akıl bunu izah edebilir mi?
Eğer insanlar sürekli geçmişteki acıları canlandırmak uğruna bu denli çaba harcayacaklarına (neden böyle olduklarını Tanrı bilir) hallerinden memnun olsalar, kayıtsız bir şimdiye katlansalardı, çektikleri acı daha az olurdu.”