Uzun zaman önce ters çevirdik kum saatini başında bekleyecektik, sen sıkıldın beklemekten, kalkıp gittin, kumların süzülüşünden habersizce, ve bitmeye yakın kumlar. Karşılaşacağız çok açık, peki ya nasıl bakacağız birbirimize.. Gözler kaçmaya yer mi arayacak? Yoksa kenetlenecek mi? Düşman mı, pişman mı?..
Her iki durumda incitmez beni. Kum saatinin başında beklerken piştim gönülsüzce. Sadece içimde kalan bişeyler işte. Önemsiz...