Kafka için mektup yazmak,...hayaletlerin önünde soyunmak demektir ki, onlar da aç kurtlar gibi bunu bekler zaten. Yazıya dökülen öpücükler yerine ulaşmaz, hayaletler yolda içip bitirir onları.
Oysa kadınlar daima suçsuzca acı çekerler; üstelik “ellerinde olmaksızın” değil, gerçek anlamda, ki aslında belki bu da yine “ellerinde olmaksızın”a çıkar.
Neden Viyana’dan bir süreliğine ayrılmadığınızı son mektubunuzdan sonra artık sormuyorum, şimdi bunu anlıyorum, ama Viyana yakınlarında da güzel yerler ve bakılabilmeniz için bazı olanaklar var. Bugün başka bir konuda yazmıyorum, söyleyecek daha önemli bir sözüm yok. Diğer her şey yarına kalsın; beni duygulandıran ve utandıran, üzen ve sevindiren dergi için edeceğim teşekkür de...
bir mektup almış olmalısınız, en azından uzun zaman önce bana yazdığında böyle bir mektuptan söz etmişti. Bir katalogda adı geçen “Katil” adlı uzun öyküyü ben yazmadım, orada bir yanlış anlama var; ama en iyi öyküm sayıldığına göre, aslında doğru da olabilir.