Mücella içimi yaktı, burnu sızlattı, yer yer ağlattı geçti... Uzun zamandır kitap okurken hissetmediğim sıcaklığı yeniden tattırdı. Yaşanamadan yaşanmış tükenip gitmiş bir hayat.. Sandıkta tazecikken sahibini, evini beklemiş, sararıp solmuş zamana yenik düşüp modası da geçmiş ve nihayetinde sağa sola dağıtılmış bir çeyiz. Bir pencerenin ardından seyredilerek tüketilen akıp giden zalim zaman ve yitip giden Mücella.