“Diğerlerini yargıladığın gibi kendini de yargılıyorsun. Yoksunluk çektiğin sürece sevemezsin. Kendine güvenmeye başladığın andan itibaren senin için neyin iyi olduğunu bilebilirsin. Ancak bu şekilde reddedilme korkusu duymadan en derinindeki arzularınla uyum içinde yaşayabilirsin. Kendinle arkadaş olduğunda artık yalnız kalmaktan korkmazsın."
“Karşımdakinin bende uyandırdığı rahatsızlığı tespit etmeye çalışıyorum. Her gün beni rahatsız eden şeyi, davranışının bende neye dokunduğunu anlamaya çalışıyorum. Hangi tavrı veya eleştirisi beni yaraladı? Ona söyleyemediğim şey ne? Kendime itiraf etmekte zorlandığım şeyleri bir deftere yazıyorum."
Shanti cebinden küçük, siyah bir not defteri çıkardı. Defteri açıp bir sütun gösterdi. "Buraya başarılarımı yazıyorum.” Sayfayı çevirdi. "Buraya da benim için henüz zor olan şeyleri yazıyorum." Sonra defteri ters çevirip sonundan açtı. “İmkânsız olan şeyleri de buraya yazıyorum. Böylelikle sorunlarım zamanla belirgin bir biçimde ortaya çıkıyor ve ben de büyük bir dikkatle üzerlerinde çalışıyorum."