Merviş
@MervisNur
Sular insanlar gibi geçiyor aklımdan...
Şu anda okuduğu kitap
İnsan yalnız kaldığında yaşadığı acılarlada başbaşa kalıyor. O yüzden yalnızlığı sevmiyor. Bir insan yalnızlığı seviyorsa yaşadığı acılara göğüs gerebilmis demektir. Benim yalnızlığım ise beni üzüyor, korkutuyor, insanlardan uzaklaştırıyor. Bir insan yalnız hissediyorsa gerçekten yalnızdır. Bu gerçekliği şu kanıyla savunabilirim " çevresinde onu yalnız birakmayan hayatının her anında yanında olamasada bunu hissettiren bir kişi dahi olsa ki bu kim olursa olsun (ister kardeş ister arkadaş ister sevgili ister eş) insan yalnız olduğunu hissetmez, ben yalnızım demez".
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızlık insanda heves bırakmıyor. En sevdiği şeylerden bile vazgecmesine sebep oluyor. Yalnızlık vazgecisin başlangıcı.
Benim satırlarımdan.
Varlığımdaki yokluğumda saklıyım.
Varım ama yokum kendimce.
Yok olmuş gibiyim.
Ama varım.
İçimde sakladıklarım beni yok ederken ,
Bu yok oluşu hissetmek var ediyordu beni.
Bu hisler, beni hissizlestiren hisler.
Geçmeyecek.