Merviş
@MervisNur
Sular insanlar gibi geçiyor aklımdan...
Şu anda okuduğu kitap
“İlkyazları sevmiyoruz artık, yaşlandık da ondan mı
Aşkımızı seyrediyoruz sanki uzaktan
Oysa yok biten bir şey aramızda, yok da
Hep aynı kalmıyor ki yakın duygular
Demiştin bunları bir bir, anımsıyorum
Mutlu da olsa insan mutsuz da
Her an yeniden yaratabilirmiş kendini
Demiştin, bir sabah, bir başkla aşkla.
Sen ölüm!
Seni hiç düşünmeden yaşadık
Seni hiç düşünmeden yaşayacağız bundan sonra da.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim Kalemimden.
ARAYIŞ
Benim dusmanlıgım kendimeydi bir bakıma
Acılara umutsuzlara, umutsuzluklara düşman olurken,
Tüm bendiyle bunları yaşayan kendimeydi dusmanlıgım.
Ruhumda sancıyan umutlarimin üstünü kapatırken,
Bir küçük tebessumde ışık ararken,
Bir sevdanın kanatlarını omzuma geçirip uçmak isterken,
Uçamamak
Bulamamak kendini gökyüzünde.
Bana yakışmamış mıydı?
Bir beden buyukmu gelmişti sevda dediğimiz kusun kanatları?
Yada ışığını aradığım tebessüm biraz fazlaca mıydı arayışıma?
Ah bir arayış.
Ruhumun arayışı,
Kaybolmuş benligimin arayışı.
Kaçısıma sebep oluyor bu,
Kendimden kaçısıma,
Artık küçük umutlar bile durduramayacak bu kaçışı
Bir insanın kendinden kaçışı nasıl olur bilmiyorum
Ama insanı nasıl kendi kendine düşman ediyor bunu biliyorum.
Acı ama biliyorum.
Gelincikler
gerçekte bir sevinç, bir mutluluk yok değildir yüreklerimizde
sevgiler umutlar yok değildir
öyleyse neden çabuk küseriz birbirimize
çabuk öfkeleniriz
durup durup böyle hüzünlenmemiz neden
anlamıyoruz da ondan mı yoksa
bir bütün olduğunu mutluluğun
umudun bir bütün olduğunu
seziyor muyuz yalnızca
baktıkca gelincik tarlalarına uzaktan
öyle bir arada güzel
yaşamanın lezzetini
kanımızı tutuşturdukça gün günden
buğusunu saldıkça
bir tütün dumanı gibi yaktıkça genzimiz”.
Edip Cansever