Merve deniz
@Mervmaid
Reklam
Pişmanlık ve keşkeler mutluluk anlam ve hayatın değeri
Gece Yarısı Kütüphanesi’ndeki kütüphane aslında bir metafor olarak kullanılmış insanın zihnindeki “ya şöyle olsaydı?” sorularının somutlaşmış hali.
Noranın gitmediği için pişmanlık duyduğu Avustralyaya gittiğini deneyimlediği yaşamda arkadaşının trafik kazasında ölmüş olduğunu okuyoruz. Biz “keşke şunu yapsaydım, keşke öyle olsaydı” diye düşündüğümüzde, o ihtimallerin kusursuz olacağını sanıyoruz. Ama Gece Yarısı Kütüphanesi bize gösteriyor ki, her seçimin kendine özgü zorlukları var. Yani kaçtığımız şey başka bir şekilde yine karşımıza çıkabiliyor.
O yüzden biraz da “elimdekilerin değerini bil, hayatını bütün kusurlarıyla kabul et” mesajı veriyor.
Kedisinin hayatta olduğu bir yaşamın aslında olmadığı çünkü kedinin doğuştan hasta olduğunu okuduğumuzda aslında Nora boşuna suçluluk hissediyormuş elinden gelen en iyi şekilde bakmış.
O kedi hikâyesi aslında Nora’nın (ve çoğumuzun) yaşadığı “kendini gereksiz yere suçlama” halini çok güzel anlatıyor.
Bazen bir olay kötü sonuçlandığında “benim yüzümden oldu” diye düşünüyoruz ama gerçekte elimizden geleni yapmışızdır. O suçluluk duygusu bizi gereksiz yere yıpratıyor. Nora da kedisiyle ilgili yaşadığı şeyin aslında kendi suçu olmadığını, hayatın doğal akışı olduğunu fark ediyor.
Kitap sanki şöyle fısıldıyor:
“Bazen en iyisini yapmış olsan bile sonuç istediğin gibi olmayabilir. Bu senin yetersizliğin değil, hayatın kendisi.”
Kitaba yönelik eleştirim Nora hangi yola girerse hep olağanüstü başarılı biri oluyor gibi. Daha sıradan, başarısız ya da “ortalama” alternatifler de olsa belki daha inandırıcı olurdu. Çünkü gerçekten de herkes aynı anda hem olimpiyat şampiyonu hem rock star hem filozof olamaz
“Yaşamadığımız onca hayatı düşünmek insanı delirtebilir. “
“Hayatı anlaman gerekmiyor yaşaman yeterli”
“Kaçıp gitmek
