Kıt’aları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik. Kelleler damlardı
kılıcımızdan. Bir biz vardık cihanda, bir de küffar...
Zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları. İhtiyar
dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. Sonra utanç,
unutkanlığa bıraktı yerini,
“Ben Avrupalıyım” demeğe
başladı,
“Asya bir cüzzamlılar diyarıdır.”
Avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara, ve kulağına:
“Hayır delikanlı”
, diye fısıldadılar,
“sen bir az-gelişmişsin.”
Ve Hıristiyan Batı’nın göğsümüze iliştirdiği bu idam
yaftasını, bir “nişân-ı zîşân” gibi gururla benimsedi
aydınlanınız.