"Beş katlı hiyerarşinin tabanında yemek, barınmak, üremek gibi bedenin mecburiyetleri, hemen üzerinde güvenlik zarureti vardı. Karnı doydu ve kendini emniyette hissetti diye insan çok şükür demiyordu. Sevgi ve aidiyet ihtiyacı duyuyordu. Sevmek, sevilmek ve ait olmak insanlığın üçüncü gereksinmesiydi. Üstüne de saygı ve kendini gerçekleştirme inşa ediliyordu."
"Yalnız ve güvensiz birey çevreye uyum gösterir, grup normlarını benimser, normatif inançlarla bütünleşir, toplumun genel geçer düşüncelerini kendi düşünceleriymiş gibi özümser. Bu gözü kapalı teslimiyet özgür düşüncenin katilidir."
"Uyum gösteriyorduk, çünkü çoğunluktan daha iyi biliyor olamazdık veya dışlanmamalıydık. Bugün anlıyoruz ki uysal bireyler olmamızın temel sebebi aidiyet ihtiyacıdır."