"Gözlerim kapalı. Işık içinde karanlık, karanlık içinde umut arıyorum. Ve içten gelen bir sesle konuşuyorum. Konuştukça susuyor, sustukça üstüne gidiyorum."
"Bu bir son. Bir koza. Dünya içinde bir başka dünya...Kardeşlerini acımadan yuvadan aşağı iten guguk kuşunu çağrıştıran düşünceler... Aydınlıkta bile var olmaya devam eden gölge. Onaylanma. Hayal. Hakikat. Sahiden denize uzanan simsiyah kumsal. Her şeyin arasına sızmayı başaran küf. Cızırtılar. Yok olmak. Tüm renklerin hepsini yalnızca hatırası kalıncaya dek yutan bir grilik."
Eva Meijer olduğumu öğrendim
"Gayet iyi olmak, benim için hiçbir zaman tamamen aydınlık anlamına gelmiyor; karanlığı az ya da çok oranda içimde hep taşıyorum."