Meryemoviç
@Meryemovic_
𝔊𝔬̈𝔪𝔲̈𝔩𝔢𝔫 𝔲𝔪𝔲𝔱𝔩𝔞𝔯ı𝔫 𝔢𝔫 𝔤𝔲̈𝔷𝔢𝔩 𝔪𝔢𝔷𝔞𝔯𝔩ı𝔤̆ı...
︎
İg: instagram.com/iminpalebluedot...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu farklı pencerelerden aynı gökyüzünü izlemek gibi bir şeydi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hiç evlenmemiş ve çocuğu olmayan Franz Kafka, Berlin’de bir sokakta dolaşmaktadır. Ağlayan bir kız çocuğuna rastlar. Çocuğun, parkta çok sevdiği oyuncak bir bebeği kaybettiği için ağladığını anlar. Kafka, çocuğa bebeği beraber parkta ararlar ama o gün bebeğin kaybolan izine rastlamazlar. Ertesi gün aramaya karar verirler. Ne de olsa Kafka’nın bu çok içine işlemiştir. Ertesi gün beraber tekrar ararlar, O kadar ararlar ki, sonunda bir banka oturup ümitsizce birbirlerine baktıktan sonra, Kafka kız çocuğuna, cebinden çıkardığı bir mektup verir. Sevimli kıza der ki: “Bu mektubu sana bebek gönderdi.” Tabi mektuba bakan sevimli kızın gözlerinin içi güler ve aynı zamanda şaşırır. Kafka kendinden emin şöyle bir banka sırtını yaslayıp, iki eli ceketini yakasında, parkın ağaçlarına bakarken “Oku bakalım, ne yazmış der.” Kız sevinç göz yaşları ve minnet bakışlarından sonra mektubu açar ve okur. Mektupta, “Lütfen ağlama, dünyayı görmek için gezmeye çıktım ve sana gördüklerimi yazacağım.” Bu Kafka’nın hayatında bir dönüm noktası olmuştur. Böylece Kafka’nın hayatında, yaşamının sonuna kadar devam edecek, bir hikayeler silsilesi başlar. Kafka, kızla her buluşmasında, bebeğin maceralarını anlatan, mektupları sürekli, çocuğa okur ve çocuğun çok mutlu olduğunu görür. Kafka Berlin’e dönmeden önce, bir oyuncakçı dükkanından bir bebek satın alır. Sonrasında, kız çocuğu ile buluşmaya gider, bebeği ona uzatır. Kızımız, bebeğe bakar bir de Kafka’ya, “Ama bu benim bebeğime benzemiyor.” Kafka, çocuğun heyecanı kaybolmadan bebeğin yazdığı başka bir mektup verir Mektupta, “Seyahatlerim beni değiştirdi” yazmaktadır. Kız çocuğu bebeğini kucaklar ve hızlı bir şekilde mutlu olarak evine gider. Bir yıl sonra Kafka ölür... Yıllar sonra kaybolan bebeğin sahibi kahramanımız yetişkin bir kız olur.
𝘼𝙢𝙖 𝙜𝙪̈𝙣𝙪̈𝙣 𝙨𝙤𝙣𝙪𝙣𝙙𝙖 𝙜𝙪̈𝙣𝙚𝙨̧𝙞 𝙜𝙤̈𝙧𝙢𝙚𝙠 𝙫𝙖𝙧𝙨𝙖 𝙖𝙮 𝙙𝙖𝙝𝙖 𝙜𝙪̈𝙯𝙚𝙡𝙙𝙞.
"Bu insanların, bu yarası derinde olan insanların, tek bir ortak özelliği vardı: Hepsinin tebessümü acıdan doğmaydı. Hepsinin gülüşlerinde mahvedici bir ağrı vardı."
Meryemoviç
, bir kitap okudu7/10
Beğendi
·6 günde okudu
·Okunma: 14 Aralık 2022 00:00
·2022 30. kitabı
