Ruhu, en sessiz yerinden kanıyordu belki de…
Kimse anlamıyordu; çünkü o, acısını kahkahalarının arasına saklamayı öğrenmişti.
Gülüyordu evet, ama bazı insanlar güneş gibi değil, yanarken ışık verir.
bir insan neden bir başkasını unutamaz
bunu en çok geceler biliyor bence
çünkü bazı kalpler susmayı öğrense bile
bazı hisler hâlâ konuşmaya devam ediyor
“bazı cümleler vardır, kitabın sayfasında değil insanın içinde yazılır…
ve bir gün biri okuduğunda,
aslında kendine bakıyormuş gibi olur.”
“çırpınıp içine döndüğüm bu dünya’da
bazı isimler sessizce geçer içimden…
ve ben bilirim,
o isimler asla tesadüf değildir.”
— şükrü erbaş
