herkes bir şey olmaya çalışırken, insan çoğu zaman sadece “kendisi kalmayı” unutuyor.
oysa en derin dönüşüm, başka birine dönüşmek değil; olduğun halinle barışabilmektir.
bazı soruların cevabı dışarıda aranmaz, çünkü soru zaten insanın içinde yankılanır.
ve insan bunu fark ettiğinde, sessizlik bile konuşmaya başlar.
belki de bilgelik dediğimiz şey, daha çok bilmek değil; daha az kaçmaktır.