Moonlight

Moonlight
@MetaMoon
Life of the Moonlight
Çok acayip bir şeydi bu annelik. Sevinince, üzülünce, içlenince, anımsayınca, unutunca… Her durumda ağlıyorlardı.
Sayfa 210·Kitabı okudu
Reklam
Birine samimiyetle üzülmek için onu tanımak gerekmezdi. Hiç tanımadığımız birinin sağlık haberine, başarısına, hatta sevincine bile içten sevinmek mümkündü.
Sayfa 197·Kitabı okudu
İnsanın hayatı tanımadığı ne çok kişiyle çarpışıyor aslında. Ya da tanıdığı ama anımsayamadığı. Kaderin ince iplikleriyle birbirine bağlı çiçekler gibiyiz.
Sayfa 185·Kitabı okudu
…ama bence kader ve şans dediğimiz şeyler bizim düşündüğümüzden daha güçlüler.
Sayfa 185·Kitabı okudu