Sevgi ister başkalarının kurgulanmış maceralarını paylaşarak ikinci elden olsun, ister o anda değerlendirilmeyip geçmişe döndürülerek ya da geleceğe ertelenerek yaşansın, bu soyutlaştırılmış, aslında uzaklaştırılmış sevgi biçimi, gerçekliğin acılarını, bireyin yalnızlık ve kopmuşluk duygularını hafifleten bir uyuşturucu madde yerine geçer.
Günümüzde herkes mutludur. Günümüz insanının mutluluğu eğlenmektir. İnsan kendine eşyalar, resimler, yiyecekler, içecek, sigara, insanlar, dergiler, kitaplar ve filmler alıp her şeyi yutup tükettiği zaman mutludur. Dünya sadece bizim açlığımızı gidermek içindir, o kocaman bir elma, kocaman bir şişe, kocaman bir memedir ve bizler de hiç durmadan bir şeyler bekleyen, bir şeyler uman ve hep düş kırıklığına uğrayan bebekleriz. Kişiliğimiz almak, takas etmek,pazarlık yapmak ve tüketmek üzerine ayarlanmıştır. Her şey değiş tokuş edilecek, tüketilecek bir nesnedir.
Tanrı seviyesi ne tanrı hakkında akılcı bir bilgiye sahip olmak ne de tanrıyı sevdiğini düşünmektir; tanrı sevgisi, tanrı ile bütünleşmeyi yaşamaktır.