Metehan yıldırım

Metehan yıldırım
@Metey34
-Anestezi “Vicdan baki kaldıkça hiçbir günah affedilmiş sayılmaz”
Karar Satırları
Bir insanın yaşadığı yer değil yaşamak istediği yer özgürlüktür. Ruhun demir kafeslerin ardındaysa bastığın yerin toprak soluduğun yerin temiz bir hava olmasının hiçbir önemi yoktur. Ben sana bugüne kadar hayatı anlatmadım. Hayat sefildir enselere vurulup alınan lokmaların haddi hesabı olmayan bir yerdir. Ziyadesiyle aklını bu sefil karmaşayla meşgul etmemen en münasip olan şeydi.
Sayfa 13 - RİTİM SANAT YAYINLARI·Kitabı okudu
Alıntı
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Karar Satırları
Caddenin solunda eski bir tren rayı vardı ve dilencilerden bazıları oraya oturup dileniyorlardı. Ellerinde ufak tefek bir bohça ve üstlerinde oldukça eskimiş entariler vardı. Paslı demirlere doğru sırtını vermiş gelenlerden yardım istiyorlardı. Sokakta tezgâhtarlar günü bereketiyle açmak için çaba gösteriyorlar simit satan yaşlı adam üç tekerli arabasını asfaltın kenarına doğru sürüyordu. Herkes bir telaş içinde kalmıştı. Herkesin tok bir karna ihtiyacı vardı. Anlaşılan düzen, insanoğlunun ilkelliğini ruhundan daha atamamıştı.
Sayfa 14 - Ritim Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Karar Satırları
Adam kendini sözlerine öyle kaptırmıştı ki etkilenmemek elde değildi. Mutluluğun ölçütünün küçük ve hassas adımlarla büyük denizlere açılmak olduğu kanaatindeydim. İşte kitapların çizdiği ufuk ve şimdi o vaat edilen ufuklara yolculuk yapan bir gemi kalkıyordu bugün. Ve ben bu eşsiz kaptana gitmeden soru sorma fırsatını yakalamıştım. -Bu yolcu için ne önerirdiniz? Adam gözlerime bakıp gülümsedi. Ardından yere bakarak dünyanın en kısa cümlesini kurdu. -Okumak... Şimdilik okumak...
Sayfa 26 - RİTİM SANAT YAYINLARI·Kitabı okudu
Alıntı
Karar Satırları
İntikamı katilin ölmesiyle dinmeyen bir adamın kana susamışlığını kim giderebilirdi. Giderilse bile bu terazi yine bozulur ve yeni kanlar arayışına girilirdi. O adamın hissettiklerini hissedene kadar durmayacaktım. Vicdanıma esaslı bir mahkeme kurmam gerekti. Bu mahkemede sanık kimdi? Suçsuz insanlara sanık sıfatı takmak ne derece erdemlikti? İntikam neydi? Trafik kazasında feci şekilde can vermek bilmem kaçıncı salisede bir ölüm, dumandan boğulmak ise ondan çok daha acımasız bir ölümdü. Ve bu teraziye başka birini eklemek bebeğin ölmesi kadar korkunçtu. İntikam... Bedel ödeyip aynı bedeli ödetmek... Ölen bir kişinin yerine başka kişiyi öldürmek acı duygusunun adaletsiz bir şekilde tatmin edilmesi değil miydi? Doğu kültüründe töreler, cinayetler, halkın göze göz, dişe diş yasaları... Bir insan diğer insanı bir sebepten öldürdüğünde aynı ölümün öldüreninde yaşamasını hissedince adalet tam olarak sağlanmış mı olacaktı? Bu durumda hiçbir şartlar eşit olmayacak ve ölen kişide vicdan azabı, pişmanlık oluşmayacaktı. Asıl intikam yüreğe bir tohum gibi pişmanlık ve azap mı ekmekti? Bu mümkün müydü? Yine tam adaletin sağlanacağı söylenemezdi. Mükemmel bir adalet zaten düşünülemez fakat adaletin varabildiği mükemmellikte her insan için elzem olmalıydı.
Sayfa 47 - RİTİM SANAT YAYINLARI·Kitabı okudu
Alıntı
Karar Satırları
Bana bu hayatta en büyük işkence nedir diye sorsaydınız hiç kuşkusuz vicdanınla intikamının arasında kalmak derdim. Tam ortadaydım. Bir adım geri gelsem nefretim beni yakacaktı, bir adım ileri gitsem vicdanım dinmemek üzere sızlayacaktı.. Artık bir oyunun içine atılmıştım. Bu oyunda tek bir kural vardı. Doğru değil, en doğru hamleyi yapmak...
Sayfa 42 - Ritim Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Psikolojik-Gerilim