M
@Mev_
Şu anda okuduğu kitaplar
Çocukken birlikte utanırdık - evimizden, yoksulluğumuzdan. Artık senden utanıyordum, sana karşı.
Utançlarımız ayrılmıştı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir metre bile yoktu aramızsa ama bedenlerimizi yüzlerce kilometrenin ayırdığını hissediyordum.
Yalnızca parasız ve geleceksiz bir beş çocuk annesi değil, aynı zamanda evine hapsedilmiş bir mahkumdu.
Bütün kapılar kilitliydi.
Yoksulluğun da bir kullanım kılavuzu vardır ama öğrenmek için kimsenin onu okumaya ihtiyacı yoktur.