FMK

Güz ayı da gelmemişti oysa, Neden bozuldu bağlar?
Bir zamanlar, aynı kökten beslenen iki çiçek vardı. Biri dağın yamacında açan bir edelweiss gibiydi; ulaşılması zor, vakur ve güven veren. Ona her baktığımda aklım konuşurdu:
ne diyordu Küçük Prens’te: “Öğleden sonra saat dörtte geleceksen, ben saat üçten sonra mutlu olmaya başlarım.
ÖYLE …
Olmadığımı hissettiğim yerlerden çekilmek, sandığım kadar zor olmadı; zor olan, o yerlere ait olduğuma kendimi ne kadar inandırdığımı fark etmekti. İnsan bazen yokluğunu bile varlık sanıyor,